คำนิยม
ประสบการณ์รุ่นพี่จากเมืองเฉิงตู

            สวัสดีค่ะ.....พี่แก้วนะคะ  ประสบการณ์ที่มาเรียนภาษาจีนที่เฉิงตู (Southwestern University of Finance and Economics) ตอนแรกรู้สึกงงๆ ก่อนเพราะว่าพี่ตั้งใจตอนแรกว่าจะไปเรียนภาษาจีนที่เซียะเหมิน แต่พี่สุกับพี่ปุ้มบอกว่าเซียะเหมินอย่าไปเลยน้องเพราะคนไทยเยอะ พอดีพี่ลองสอบชิงทุนได้ทุนของบ้านจีนพอดี ก็ต้องขอบคุณพวกพี่ๆเค้ามากเหมือนกันค่ะ เพราะถ้าไม่ได้มาที่นี่คงไม่ได้เจอประสบการณ์ต่างๆมากมาย

วันแรกพี่ก้อโดนส่งตัวไปโรงพยาบาลแล้วหล่ะ ยังไม่ทันออกจากสนามบินเลยด้วยซ้ำ เจ้าหน้าที่คิดว่าพี่เป็นไข้หวัด 2009 (ช่วงนั้นกำลังระบาดหนัก) และพี่ดันกรอกในแบบสอบถามเกี่ยวกับสุขภาพที่ตม.จีนให้กรอกก่อนออกมา เหตุก็เพราะว่าพี่เพิ่งรับปริญญาตากแดดตามลมมา ก็เลยเป็นหวัดแถมไอด้วย (จริงๆ เป็นหวัดหายแล้วแหละเหลือแต่ไอ) ก็เลยซื่อกรอกตามความจริงลงไปว่าพี่ไอ เค้าเลยคิดว่าเป็นหวัดเลยกักตัวไปเพื่อตรวจอีกทีว่าพี่เป็นไข้หวัด 2009  หรือเปล่า โชคดีที่พี่อีกคนชื่อพี่โตโดนด้วย (เลยมีเพื่อน) มีพี่โตเป็นคนคอยดูแล ไม่อย่างนั้นอาจจะบินกลับบินกลับไทยเลยก็ได้ เพราะว่าวันแรกก็เจอซะแล้ว แต่หลังจากออกมาได้ก็สนุกดีค่ะ ขำๆๆดีคร้า...

 

             ที่นี่การเรียนการสอนก่อนแยกชั้นเรียน เหล่าซือ ก็จะให้พวกเราสอบวัดระดับก่อน ซึ่งอยากบอกว่าเหล่าซือที่นี่น่ารักมากมากเลยค่ะ  เอาใจใส่ดูแลนักเรียนดีมาก อย่างตอนที่พี่ท้องเสียไม่ได้ไปเรียนเหล่าซือก็มาเยี่ยมถึงที่ห้องด้วยตัวเอง ก็ดีใจที่เหล่าซือใส่ใจเราเหมือนเป็นคนในครอบครัวเค้าเลย  (เหล่าซือน่ารักจริงๆๆ คร้า)

             ส่วนคนจีนที่นี่ก็น่ารักมากค่ะ มีน้ำใจมาก ครั้งแรกที่มีประสบการณ์หลงทางก็ได้คนจีนนี่แหละช่วยไว้ ตอนนั้นเป็นการหลงทางครั้งแรกเพราะจะไปซื้อจักรยานด้วยตัวเอง เลยไปคนเดียวเพราะอยากพิสูจน์ตัวเองว่าเราโตแล้ว ก็เลยไปคนเดียว แต่สุดท้ายก็หาทางกลับเองไม่ถูกเลยถามทางคนจีนซึ่งเค้าก็น่ารักมาก มาส่งพี่ตรงถนน ห้างชุน ชี ลู่ ซึ่งต้องเดินมาไกลมาก แต่เค้าก็มีน้ำใจเดินมาส่ง ก็ประทับใจมากๆ ใครอยากรู้ต้องมาเรียนที่นี่ดูนะคะ

 

 

              อาหารที่นี่ก็จะเน้น รสเผ็ด เกือบ...ทุกอย่าง คนไหนที่ชอบกินเผ็ดอยู่แล้วก็คงปรับตัวไม่ยากนัก แต่พี่เป็นคนกินไม่เผ็ดตอนแรกก็ปรับตัวยากหน่อย แต่ว่าไม่นานก็ปรับตัวได้ อาหารที่พี่กินบ่อยๆ ก็จะเป็นก๋วยเตี่ยวไก่ กับ เกี๊ยว แล้วก็อาหารสุดโปรดเลยต้อง ม๋าโพโตโฟ อร่อยมากค่ะ มันก็เต้าหู้นั่นเอง พี่กินทุกวันเลยยยยย......!!! (แต่ที่ชอบที่สุดคือ ตอนข้ามถนนค่ะ สนุกมาก เหมือนต้องลุ้นตลอดเวลา พี่เลยชอบข้ามถนนที่ประเทศจีนที่สุดแล้วแหละ ใครอยากรู้ว่าเป็นยังไงต้องลองดูค่ะ อิอิ)

              ส่วนสถานที่ที่เฉิงตูพี่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนมากเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะไปเที่ยวเที่ยวห้างชุน ชี ลู่ ชอบมากเป็นพิเศษ ส่วนใหญ่ที่ซื้อก็จะเป็นเสื้อผ้า และของใช้ค่ะ ขอบอก.......เยอะมากกกกกกก เหมือนห้างแพลตทินั่มบ้านเราเลยค่ะ มีทุกอย่างขอย้ำว่าทุกอย่างจริงๆ แต่ต้องเลือกเดินให้ถูกฝั่งนะคะ เพราะจะมีฝั่งราคาถูกกับฝั่งราคาแพง ถ้าไปผิดฝั่งก็เตรียมตัวจ่ายแพงกว่า ซึ่งถ้าเทียบกับอีกฝั่งจะเป็นของแบบเดียวกันแต่ราคาถูกกว่า เวลาไปเจอแล้วอยากจะเป็นลมว่า(...)ไม่น่าเลยยยคร้า.....น่าจะอดทนเดินดูไปอีกหน่อย เผื่อจะได้ของราคาถูก แต่พี่ขี้เกียจไงเลยซื้อเลย

 

             ส่วนสถานที่อื่นๆ พี่ก็ไปนะไม่ใช่ไม่ไปเลย  เช่น  วัด,สวนสนุก,สวนสาธารณะ ฯลฯ แล้วก็ไปเมืองChongqing มาสวยมากกกก.........พี่ชอบมากเลยกะว่าถ้ามีโอกาสต้องกลับไปอีกแน่นอน และยังมีอีกหลายสถานที่เลยที่พี่ยังไม่ได้ไป ตอนแรกคิดว่าเฉิงตูเป็นเมืองเล็กๆ แต่ความจริงไม่ใช่เลย มันเป็นเมืองใหญ่มากๆ เที่ยวยังไงก็ไม่หมดค่ะ

             สุดท้ายก็ต้องขอบคุณศูนย์บ้านจีนที่ให้โอกาสแก้วให้ทุนไปเรียนที่เมืองนี้ ขอบคุณพี่สุที่ดูแลเป็นอย่างดีตลอดการเดินทางเลย พาไปกิน พาไปเที่ยว ให้คำแนะนำตลอดเวลาขอบคุณมากๆค่ะ แร้วก้อพี่โต พี่วินและก็เพื่อนๆ คนไทยที่ไปเรียนด้วยกันทุกคนค่ะ ขอบคุณที่คอยช่วยเหลือแก้วตลอดเวลาขอบคุณมากๆ ค่ะ แก้วจะไม่ลืมความทรงจำดีดีที่เกิดขึ้นที่เมืองเฉิงตูเลยค่ะ AMAZING IN CHENGDU!

Ps. dondon_1111@hotmail.com     ถ้าอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเฉิงตูก็เมล์มาได้นะคะ  :)

 

Bookmark and Share